Pawilon wystawowy – ekspozycja „Historia chowu i hodowli zwierząt gospodarskich”

Wystawa zajmuje powierzchnię 310 m2 i jest podzielona na części. Pierwsza część ekspozycji ukazuje wielowiekowy proces wykorzystania zwierząt dzikich przez człowieka i historię ich udomowienia. Obrazują to m.in. model chaty wykonanej z kości i skór mamuta, oryginalne szczątki mamuta, (zęby trzonowe, cios, fragment kości udowej), kopia płaskorzeźby egipskiej ukazująca dojenie bydła, reprodukcja rysunku naskalnego, szkielet krowy i konia pochodzący z wykopalisk archeologicznych.

Drugi dział wystawy ukazuje zmiany w kierunku doskonalenia i uszlachetniania ras oraz odmian zwierząt gospodarskich. Proces ten przedstawiają makiety i zdjęcia różnych ras bydła, owiec, świń, koni i drobiu. Obok znajdują się maszyny do przerobu mleka produkcji Alfa - Laval, maselnice obrotowe, uprząż dla konia, chomąto typu krakowskiego, chomąto typu ruskiego, ozdobne kantary, munsztuki, wędzidła oraz wiele innych eksponatów. Następna część ekspozycji poświęcona jest pasterstwu z terenów Północno - Wschodniej Polski. Umieszczono tu muzealia związane z wypasem i żywieniem zwierząt oraz tradycyjną eksploatacją łąk (kosa, widły grabie, rezginie, kolekcja dzwonków i lasek pasterskich, ligawki, urządzenia do przygotowywania pasz dla zwierząt).

Kolejna część wystawy to dzieje szkolnictwa i nauk zootechnicznych. Ograniczona powierzchnia wystawy pozwoliła przedstawić tylko niewielu z teoretyków zootechniki polskiej, którzy położyli podwaliny pod rozwój hodowli zwierząt. W gablotach pokazano dawną literaturę zootechniczna oraz pamiątkowe medale związane
z osiągnięciami hodowców.

Ostatnia część wystawy pokazuje stosunkowo młodą dziedzinę w hodowli, jaką jest inseminacja zwierząt. Tytuł tej części ekspozycji to „Historia inseminacji w Północno-Wschodniej Polsce”.