Kompleks kościelny ze wsi Boguty-Pianki - dzwonnica z XIX wieku
KOŚCIÓŁ PW. WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH ze wsi Boguty-Pianki, gm. Boguty-Pianki, pow. ostrowski, odbudowany po pożarze w 1865 roku
Budynek o konstrukcji zrębowej, na zewnątrz oszalowany, nakryty dwuspadowym dachem z naczółkiem od strony prezbiterium, kryty gontem i zwieńczony smukłą wieżyczką - sygnaturką z metalowym hełmem zakończonym krzyżem. Świątynia wzniesiona na planie prostokąta (10,8m x 21,6m),
z wydzielonym we wnętrzu prezbiterium, ujętym bo bokach przez zakrystię i skarbczyk oraz loże kolatorskie w wyższej kondygnacji. Halowe wnętrze podzielone na trzy nawy za sprawą czterech słupów wspierających strop. Chór muzyczny wsparty na konstrukcji dwóch aneksów pełniących rolę klatki schodowej oraz magazynku na utensylia procesyjne.
Historia parafii w Bogutach-Piankach sięga 1772 r., kiedy to Stanisław Kazimierz i Marianna Łazowscy ufundowali drewnianą kaplicę, która w latach 1774-1865 pełniła rolę kościoła filialnego parafii Nur, a od 1865 r. została podniesiona do rangi samodzielnego kościoła parafialnego.
W 1820 r. świątynię gruntownie odnowiono i powiększono. W 1864 r. kościół spłonął. W rok później go odbudowano na wzór poprzedniego i w tej formie przetrwał do dziś. Zachowane wyposażenie wnętrz pochodzi z końca XIX w. (m.in.: ołtarz główny, dwa ołtarze boczne, ambona, chrzcielnica, feretrony oraz stacje drogi krzyżowej).
DZWONNICA ze wsi Boguty-Pianki, gm. Boguty-Pianki, pow. ostrowski. zbudowana 4 ćw. XVIII w.
Dzwonnica z Bogut-Pianek wzniesiona w 2 połowie XVIII w., przez nieznanego wykonawcę, posiada prostą bryłę o kształcie prostopadłościanu przykrytego czterospadowym dachem gontowym, zwieńczonym drewnianą sterczyną z żelaznym krzyżykiem. Wzniesiona na planie prostokąta (5,7 x 3,8 m), konstrukcji słupowo–ramowej z widocznymi śladami obróbki toporem, oszalowana z zewnątrz, w górnej części otwarta arkadami (otwory dzwonne). Konstrukcja ścian składa się ze słupów narożnych ustawionych na podwalinie, usztywnionych oczepem dzielącym kondygnacje oraz zastrzałami w formie krzyży św. Andrzeja. W drugiej kondygnacji wsparta ryglami, na których oparta jest konstrukcja kozłowa dzwonu głównego, po bokach dwie konstrukcje belkowe na dzwony mniejsze.
