Teren przy oficynie – „Ogród roślin zdatnych do zażycia lekarskiego”

Muzealny ogród botaniczny został założony w 1984 roku. Usytuowany wzdłuż muru otaczającego dziedziniec zabytkowej oficyny, w regularnym układzie działek poprzecinanych prostymi ścieżkami, prezentuje typ tradycyjnego ogródka ziołowego. Doboru występujących w nim gatunków dokonano na podstawie XVIII-wiecznego spisu roślin leczniczych, sporządzonego przez ks. Krzysztofa Kluka. Regestr roślin zdatnych do zażycia lekarskiego wyznacza zarówno skład gatunkowy, jak i rozplanowanie nasadzeń w ogrodzie. Historyczny spis wymienia ponad 300 gatunków i definiuje ich przydatność w leczeniu konkretnych chorób i przypadłości. Z tymi używanymi od lat ziołami, znanymi zarówno uczonym medykom, jak i wiejskim zielarkom, można zapoznać się spacerując ścieżkami muzealnego zielnika. Rosną tu zioła przydatne w kuracji dychawicy, szkorbutu, kołtuna, gatunki, które pomogą na wnętrzności zamulone, gadu ukąszenie i krwią plwanie, można się tu dowiedzieć, które rośliny gorączkę tłumią, które sprawę małżeńską wzniecają, a które są najgroźniejszymi truciznami. Zaprezentowane na tabliczkach dawne nazewnictwo, zarówno jednostek chorobowych, jak i poszczególnych gatunków roślin, znacząco podnosi walory historyczne ogrodu.

Warto zaznaczyć, że większość gatunków występujących w Ogrodzie roślin zdatnych do zażycia lekarskiego zostało współcześnie naukowo zweryfikowanych pod kątem ich przydatności w fitoterapii. Dzięki temu muzealny zielnik posiada walory nie tylko botaniczne i historyczne, ale również edukacyjne. Ta wielowymiarowość została dostrzeżona i doceniona już wkrótce po jego założeniu - Ogród roślin zdatnych do zażycia lekarskiego otrzymał nagrodę drugiego stopnia w konkursie na najciekawsze muzealne wydarzenie roku 1984, co świadczy o unikalnym charakterze tego miejsca.