Włodzimierz Witkowski

Włodzimierz Witkowski

Dr inż. architekt, adiunkt w Instytucie Architektury i Urbanistyki Politechniki Łódzkiej, główny specjalista w Narodowym Instytucie Dziedzictwa w Oddziale Terenowym w Łodzi.

Na PŁ uczy studentów architektury m.in. projektowania ruralistycznego, inwentaryzacji budowli drewnianych, podstaw budownictwa ogólnego a studentów planowania przestrzennego historii rozwoju osadnictwa wiejskiego oraz problematyki architektury ludowej i regionalnej.

Od 1995 r. opiekun Koła Naukowego Studentów Architektury PŁ IX Piętro, organizator i kierownik 21 wypraw naukowych na Huculszczyznę (Zachodnia Ukraina, 1995-2019), podczas których dokumentowano pomiarowo drewniane dziedzictwo kulturowe regionu (w tym ponad zabytkowych 160 cerkwi Huculszczyzny i Pokucia a także tradycyjne huculskie domostwa i zagrody).

Doktorat pt. Architektura drewniana Huculszczyzny. Budowle świeckie pod kierunkiem prof. dr hab. inż. arch. Radosława Radwan-Dębskiego, nagrodzony przez Ministra Infrastruktury „za istotny wkład w dzieło ochrony tożsamości kulturowej Hucułów”.

Współautor kilkunastu książek, m.in.:

Dwory i pałace Okolic Łodzi, Łódź 1997 (ROSiOŚK w Łodzi),

Każde miejsce opowiada swoją historię, czyli rzecz o dziedzictwie wiejskim. Poradnik badacza, Poznań 2001 (Wyd. Fundusz Współpracy, Program Agrolinia 2000),

Dawne Pokucie i Huculszczyzna w opisach cudzoziemskich podróżników. Wybór tekstów z lat 1795-1939, do druku przygotowali oraz przypisami opatrzyli: J. Gudowski, M. Olszański, A. Ruszczak, K. Tur-Marciszuk, W. Witkowski, Warszawa 2001 (Wyd. Akademickie Dialog),

Modernizujemy zabytek. Porady praktyczne, „Polskie regiony w Europejskiej przestrzeni kulturowej” (wspólnie z P. Filipowiczem), 2004, nr 4 listopad (wyd. NCK, numer monograficzny),

Rzecz o dziedzictwie na wsi. Rady, przykłady, informacje, Warszawa 2011 (Fundacja Wspomagania Wsi),

trzech tomów nt. badań tradycyjnej kultury pasterskiej na połoninach Huculszczyzny, pod red. J. Gudowskiego, Warszawa 2001, 2011, 2016 (Wyd. Akademickie Dialog, Wyd. Libra),

Huculszczyzna. Przewodnik, który łączy, pod red A. Wielochy, Kraków 2007 (COTG PTTK),

Kaplice w Łagiewnickim Lesie. Dzieje, badania i prace konserwatorskie, pod red. Z. Lechowicza i A. Nierychlewskiej, Łódź 2007 (wyd. UMŁ, ROBiDZ Łódź),

Huculszczyzna w badaniach młodych naukowców, pod red. M. Trolla, A. Warchalskiej, Kraków 2011 (COTG PTTK),

Architektura regionalna – rzeczywista potrzeba czy iluzja? O budowaniu zgodnie z tradycją i krajobrazem, pod red. I. Liżewskiej, Warszawa 2022 (NID),

Remont i utrzymanie domu drewnianego. Najkrótsza instrukcja obsługi, pod red M. Bogdanowskiej, Warszawa 2023 (NID) i in.

Autor i współautor wielu artykułów naukowych.

Bada huculską i pokucką drewnianą architekturę sakralną.

W latach 2005-2008, 2009-2012, 2013-2016 Rzeczoznawca Ministra Kultury w zakresie opieki nad zabytkami w dziedzinach: krajobraz kulturowy (specjalizacja: zabytkowe układy wiejskie) oraz architektura i budownictwo (specjalizacja: architektura i budownictwo drewniane).

W latach 2008-2012 kierownik studiów podyplomowych Ochrona Historycznych Struktur Budowlanych na Wydziale Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska PŁ.

Członek PKN ICOMOS (Komisja Drewna), Izby Architektów RP, PTTK, Towarzystwa Karpackiego. Wolny czas spędza przeważnie na wędrówkach górskich.